Mola Cezası

Hayatta mola vermek iyidir…

Arasıra durup nerde olduğunuzu ve nereye gittiğinizi düşünmek hatta gereklidir..

Ancak buna kendiniz karar verirsiniz..Nefes almak istersiniz ve alırsınız…

Son zamanlarda çocuklara da ‘mola’ verdirildiğini duyuyorum… Hatta birkaç defa televizyonda da bu yönde tavsiye veren programlara rastladım.

Ayrılmış/izole edilmiş minicik bir alanda çocuğu dakikalarca yalnız bırakan bir ‘mola’ cezası..

Hapisten zerre farkı olmayan bir uygulama…

Tüm o öfke nöbetlerini şiddetlendirmekten başka hiçbir işe yaramayan bir yöntem..

Unutmayın o daha çocuk…

Neyi niye yaptığının bile farkında olmayan,hata yapa yapa doğruyu bulacak olan ve hata yapması da çok doğal karşılanması gereken bir çocuk…

Ne yaptığının farkında olmayan bu çocuğu bir köşeye itmek,anlık sessizliğin ‘sözde tadını çıkarmak’ size o birkaç dakika  için çözüm gibi gelebilir ancak tekrarlanan bu yöntem nedeni ile kendini sevmeyen,değersiz ve önemsiz bulan,yalnızlığa itilmiş ve ailesinden dışlanmış bir çocuk ile karşı karşıya kalırsınız..

Şimdi, mola cezası verdiğiniz çocuk bunu kaydeder ve bundan sonra ‘hata’ olarak düşündüğü hiçbirşeyi sizinle paylaşmaz…

Ve siz günbegün çocuğunuzun ellerinizden kayarak uzaklaştığını görürsünüz…

Peki ne yapmalı…

Çok basit…

Konuşmak herşeyi çözer….

Unutmayın evladınızın henüz bir pusulası yok..

Yanlış yola da girecek,düşüp heryerini de kanatabilecek..

Anne baba olarak bizlerin görevi ise ona her daim doğru yönü sabırla göstermek..

Mola cezası ile yalnızlığa itmeyin yavrularınızı…

Işıl Melek Kayı BEKiROĞLU